|
سيد بحرالعلوم طباطبايى رحمه اللَّه
نيز مىفرمايد: خواص مىتوانند آن حضرت را ملاقات نموده و
در همان حال رؤيت و ملاقات علم پيدا كنند كه او حجت خداوند،
حضرت بقيةالله ارواحنا فداه مىباشد ؛ گر چه ظاهر برخى از
روايات اين مطلب را نفى مىكند(1)؛
ولى با شهادت و دليل عقلى و همچنين دلالت بعضى از آثار مىتوان
گفت خواص مىتوانند آن حضرت را با معرفت و شناخت ملاقات
نمايند(2).(3)
دليل چهارم
چهارمين دليل بر اثبات امكان تشرف خدمت امام عصرارواحنا
فداه كه به عبارتى بهترين و مستندترين دليل امكان ملاقات
مىتوان برشمرد؛ ملاقاتهاى فراوان با آن حضرت است؛ تشرفات
و ملاقاتهايى كه از شمارش خارج و از گروهها، صنفها، و
علماى بزرگ و معتبرى همچون: علامه حلى، سيدبن طاووس،
سيدبحرالعلوم و مقدس اردبيلى رحمهم اللَّه (در عصر قديم)
و آيتالله بافقى، آيتالله مرعشى و آيتالله بهاءالدينى
رحمهم اللَّه (در عصر جديد) نقل شده است كه به علت كثرت
آنها و معتبر بودن ملاقات كنندگان هيچ خدشهاى در آن
نمىتوان نمود.
چند برداشت از دلايل فوق
الف) غيبت امام زمان عليه السّلام يك امر الهى است
و به ناچار آن حضرت بايد از انظار عمومى غايب باشند؛ ولى
اين دليل بر عدمملاقات برخى از انسانها نمىباشد كه
بنابر مصالحى و با اذن خداى تعالى خدمت آن جناب مشرف شوند.
ب) برداشت دوم اين است كه امام عصر ارواحنا فداه در
بين مردم بهطور طبيعى و عادى زندگى و رفت و آمد مىكنند.
وقتى بر فرشهايشان قدم گذارده و در مجالسشان شركت مىفرمايند
و طبق روايت سوم بر مردمان سلام نيز مىفرمايند كه همهى
اينها دلالت بر مشاهده و ارتباط با آن حضرت در عصر غيبت
كبرى مىكند.
ج) با توجه به مطالب گذشته، امام عصر ارواحنا فداه
تمام مردم را مىبينند و مىشناسند مردم نيز ايشان را
مشاهده مىكنند ؛ ولى همه او را نمىشناسند، بلكه برخى نيز
بنابر مصالحى و با اذن خداى تعالى ايشان را شناخته و با
توجه به روايت نخست و بيانات برخى از علماى بزرگ همچون:
سيدبن طاووس، سيدبحرالعلوم و... از محضر ايشان استفاده مىكنند.
انواع ملاقات با امام مهدى عليه السّلام
پس از اثبات امكان ملاقات با
امام زمان عليه السّلام در عصر غيبت كبرى، به بيان انواع
ملاقات با آن حضرت خواهيم پرداخت. قبل از شروع بحث، مطلبى
قابل توجه است و آن اينكه گاهى تصور مىشود، ملاقات با
امام عصرعليه السّلام با اراده شيعيان و ارادتمندان آن
حضرت صورت مىپذيرد و شيعيان با اراده خود خدمت آن جناب
مشرف مىشوند اين سخن درست نيست و اين نوع مشاهده، همان
ادعاى نيابت خاصه منظور در توقيع شريف است ؛ لذا مدّعى
چنين ارتباط و ملاقاتى را بايد تكذيب نمود.(4)
ليكن اگر اين ارتباط و ملاقات با ارادهى امام عصر ارواحنا
فداه و با اذن خداى تعالى باشد، هيچ مانعى در ارتباط و
ملاقات اينچنين با امام عصر ارواحنا فداه نخواهد بود؛ بلكه
تشرف خدمت آن جناب فضلى است از جانب خداى تعالى كه به هر
كس بخواهد عنايت مىفرمايد(5)؛
همانطور كه هزاران ملاقاتى كه با اعجاز همراه بوده براى
اشخاص مختلف رخ داده است كه مىتوان براى كسب اطلاع بيشتر
به كتب متعددى كه در اين زمينه تأليف شده رجوع نمود.
حال پس از بيان اين نكته به بيان انواع ملاقات در
زمان غيبت كبرى خواهيم پرداخت. با رجوع به تشرفات نقل شده
در كتابهاى مختلف و معتبر مىتوان انواع ملاقات با امام
عصر ارواحنا فداه در عصر غيبت كبرى را به چند صورت تقسيم
نمود:
ملاقات بدون شناخت
الف) گاهى بسيارى از شيعيان در
عصر غيبت كبرى خدمت آن جناب مشرف شده و آن حضرت را مشاهده
كردهاند ؛ ولى ايشان را شناختهاند همانگونه كه روايات در
تأييد اين مطلب بسيار است از جمله روايتى است كه
مفضلبنعمر از امام صادق عليه السّلام نقل مىكند كه
فرمود: در هنگام ظهور ايشان، چشمى او را نمىبيند مگر آنكه
قبلاً او را ديده است ؛ كسى كه غير اين را بگويد، او را
تكذيب كنيد(6)،
كه اين روايت دلالت دارد بر اينكه همه در عصر غيبت كبرى
ايشان را مىبينند؛ ولى نمىشناسند.
ملاقات به همراه شناخت پس از تشرّف
ب) گاهى گروهى از شيعيان خدمت
آن حضرت مشرف شدهاند ؛ ولى هنگام ملاقات آن حضرت را
نشناختهاند ؛ بلكه پس از آن متوجه تشرف خود خدمت امام عصر
ارواحنا فداه شدهاند كه مىتوان براى نمونه به تشرف (شيخ
محمد كوفى) در مسجد كوفه(7)،
تشرف (ابو الحسين بن ابىالبغل كاتب(8))
و... اشاره نمود.
ملاقات به همراه شناخت فقط
ج) در برخى موارد نيز شيعيان
خدمت امام عصر ارواحنا فداه مشرف شده و آن ستاره درخشان(9)
را زيارت نموده و در هنگام ملاقات آن جناب را شناختهاند ؛
ولى ملاقاتشان تنها با ديدار ايشان ختم شده و نتوانستهاند
بيشتر از اين بهرهمند گردند كه براى نمونه مىتوان به
تشرفى به نقل از سيد بنطاووس(10)
تشرف مؤذن و خادم مدرسه سامر(11)
، تشرف سيد بحرالعلوم در حرم امير المؤمنين عليه السّلام
(12)
و... اشاره نمود.
ملاقات به همراه شناخت و استفاده از آن حضرت
د) چهارمين و آخرين نوع ملاقات با امام عصر ارواحنا
فداه، اينگونه است كه ملاقات كنندگان، علاوه بر اينكه آن
عزيز را زيارت كردهاند و در هنگام تشرف آن جناب را شناختهاند؛
بهرهها و استفادههاى بسيارى نيز از آن جناب بردهاند كه
از اين نوع ملاقات نيز مىتوان به تشرف سيد بحرالعلوم در
مسجد كوفه(13)،
تشرف مرحوم محمدبن عيساى بحرينى(14)
قضيه شيخ محمد كوفى(15)
و... اشاره نمود.
يار صفحه
(1)
منظور
رواياتى است كه در آن به عدم شناخت امام زمان
عليه السّلام توسط شيعيان در هنگام ملاقات اشاره
دارد كه در مقالات آينده به آنها اشاره خواهد شد.
(2)
امام
زمان عليه السّلام و شيخ مفيد، ص 144، به نقل از
رجال سيدبحرالعلوم، ج 3، ص 320.
(3)
بيانات علماىشيعى و معتبر پيرامون امكان ملاقات
آن جناب بسيار است و چون قصد ما بيان خلاصه مطالب
و طولانى نشدن مباحث است لذا به همين چند عالم
اكتفا مىشود.
(4)
البته
اين مطلب بايد مورد توجه قرار گيرد كه برخى از
مواليان و مقرّبان آن حضرت ؛ حتى برخى از علما نيز
با اراده خود مىتوانند خدمت آن جناب مشرف شوند
درحالى كه در ظاهر مدعى اين ارتباط نشوند؛ اين نوع
ارتباط ارادى كه بدون ادعا باشد منافاتى با توقيع
شريف نخواهد داشت.
(5)
ذلك
فضلالله يؤتيه من يشاء سوره مائده، آيه 54.
(6)
نوائبالدُّهور فى علائمالظهور، ج 3، ص 106.
(7)
شيفتگان
حضرت مهدى عليه السّلام، ج 2، ص 178.
(9)
يكى
از القاب امام زمان عليه السّلام است ؛ (كوكبٌ
درّى)
(10)
بركات
حضرت ولى عصرعليه السّلام، ص 44، به نقل از عبقرىالحسان،
ج 2، ص 81.
(11)
همان،
ص 77، به نقل از عبقرىالحسان، ج 1، ص 103.
(12)
همان،
ص 43، به نقل از عبقرىالحسان، ج 2، ص 68.
(13)
گنجينه دانشمندان، ج 8، ص 386 ؛ ملاقات با امام
زمان عليه السّلام، ج 1، ص 288.
(14)
شيفتگان
حضرت مهدى عليه السّلام، ج 2، ص 217.
(15)
ملاقات با امام زمان عليه السّلام، ج 1، ص 176.
|